.:.سرنوشت رو باید از سر نوشت.:.

:.سر لوحه دفتر معانی عشق است.:

زمان

دنگ .... دنگ
ساعت گيج زمان در شب عمر
مي زند پي درپي زنگ
زهر اين فكر كه اين دم گذر است
مي شود نقش به ديوار رگ هستي من
لحظه ام پر شده از لذت
يا
به زنگار غمي آلوده است
ليك چون بايد اين دم گذرد
پس اگر مي گريم
گريه ام بي ثمر است
و اگر مي خندم
خنده ام بيهوده است
دنگ ... دنگ
لحظه ها مي گذرد
آنچه بگذشت نمي آيد باز
قصه اي هست كه هرگز ديگر
نتواند شد آغاز
مثل اين
است كه يك پرسش بي پاسخ
بر لب سرد زمان ماسيده است
تند بر مي خيزم
تا به ديوار همين لحظه كه در آن همه چيز
رنگ لذت دارد آويزم
آنچه مي ماند از اين جهد به جاي
خنده ي لحظه ي پنهان شده از چشمانم
و آنچه بر پيكر او مي ماند
نقش انگشتانم
دنگ...
فرصتي از
كف رفت
قصه اي گشت تمام
لحظه بايد پي لحظه گذرد
تا كه جان گيرد در فكر دوام
اين دوامي كه درون رگ من ريخته زهر
وارهانيده از انديشه من رشته حال
وز رهي دور و دراز
داده پيوندم با فكر زوال
پرده اي مي گذرد
پرده اي مي آيد
مي رود نقش پي نقش دگر
رنگ مي لغزد بر رنگ
ساعت گيج زمان در شب عمر
مي زند پي در پي زنگ
دنگ ... دنگ
دنگ...

من هم به دنبال زمان می دوم

تا از آن جلو بزنم

دوم شدن برایم ارزشی ندارد

از عمر جلو می زنم و در هیاهوی تشویق ِ مرگ

درمی یابم

که گاهی برای ِ زندگی کردن

باید دوم شد......

گلایه از زمانه ندارم !!!

زمانه گرگیست بی رحم

جا مانده زخم تیشه اش بر دلم

مانده است جای پنجه هایش بر صورتم

چشم و گوشم را بسته

دستانم را از ریشه قطع کرده

پاهایم را از من گرفته

چه گلایه ای !؟

چه گلایه ای می توانم از این زمانه بی رحم داشته باشم ؟

به کدامین گناه مجازات می شوم ؟؟؟

من مرتکب جرمی بزرگ شده ام !!!

متهم به آمدن !

متهم به بودن !

متهم به ماندن !

مگر من به خواست خود پا به این دنیا گذاشتم ؟

من به این جهان تاریک دعوت شدم

شکستن را نیاموختم

شکسته شدن را خوب می شناسم

من گناه کاری با گناهان نا کرده ام !!!

به کدامین گناه خواهم رفت ؟!

لبانم را می بندم

تا روزی

تا روزی که به همان گناهی که آمده ام

به همان گناه نیز بروم ...!!!

ارزش لحظه ها ......

ارزش يک پدر و مادر را، از یتیمی بپرس که آن را ندارد

ارزش چهار سال را، از يک فارغ التحصيل دانشگاه بپرس

ارزش يک سال را، از دانش آموزي بپرس که در امتحان نهائي مردود شده است.

ارزش يک ماه را، از مادري بپرس که کودک نارس به دنيا آورده است.

ارزش يک هفته را، از ويراستار يک مجله هفتگي بپرس.

ارزش يک دقيقه را، از کسي بپرس که به قطار، اتوبوس يا هواپيما نرسيده است.

ارزش يک ثانيه را، از کسي بپرس که از حادثه اي جان سالم به در برده است.

ارزش يک ميلي ثانيه را، از کسي بپرس که در مسابقات المپيک، مدال نقره برده است.

زمان براي هيچکس صبر نمي کند. قدر هر لحظه خود را بدانيد. قدر آن را بيشتر خواهيد دانست، اگر بتوانيد آن را با ديگران نيز تقسيم کنيد.

نوشته شده توسط : :: .:حسین.کاظمی:.

غمی در دل(نثر)

غمی در دلم خانه کرده که وسعتش زمین و زمان را احاطه می کند، چه سخت است نقابی بر چهره کردن و چهره را پر خنده کردن، خند ه ای که زخم دل را مرحم نیست و درد دل را فزون و فزون تر می کند.

آدمی را دل سوخته باید تا حال دل سوختگان دریابد و من امروز معنای این جمله را درک میکنم که . . .

یتیم را بس غم آید چو دست نوازش پدری بر سر فرزندی فرود آید ...

اما اين نيـــــزبگذرد...

مثل همه ي اتفاقات خوب و بد زندگي مان
مثل همه دوست داشتنهایمان
که شاید گاهی درته صندوق خاک خورده زمان مخفي می شوند
وگردي ازفراموشي می پوشاندشان
اين نيـــــزبگذرد...
مثل همه اشکهايي که درانزوا ريخته می شود
وهيچ کس نفهميدشان
اين نيـــــزبگذرد...
مثل همه بغض هايي که بي پروا گره کور می خورند
وهيچ دست مهرباني هرگزبازشان نمی کند
اين نيز بگذرد...
مثل گذرتلخ ثانيه ثانيه هاي تنهايي وبيقراري مان
ودلتنگي براي اويي که ميداني نبايد تنهايش بگذاري
ولی گاهی تنهایت می گذارد
اين نيــــز بگذرد...
درست مثل زندگی مان

چنان ریختم که باد،ریختنم را احساس نکرد.

چنان سوختم که آتش،صفحه های پرشده ام را درخود فرو خورد.

چنان شکستم که چهار دیواری کوچک زندگی ام شکایتی نکرد...

من زندگی ام را به تو و تو را به تجربه ای ناتمام باختم.

من،مــــــــــــــرگ را چشیدم..!

همان طور که خوشبختی را احساس کردم و محو شدم

در تمام تصاویری که به آن نقش می دادیم...

وهنوز،شب را در دایره کوچک زندگی ام سپری می کنم

و نقطه اوج زندگی ام در اندوه مه گرفته و محوگشته ای می بینم.

می بینی آنقدر بزرگ شده ام که دقیقه ها را به ساعت ها می فروشم

و شیرینی محبت را با تلخی دو چندان فرو می دهم

وگرفتار نفرتی هستم که زندگی ام را از من چپاول می کند...

وجودم پر از نفرت است

از هر آنچه که هست

از قفس تا خود نفس

وجودم پر از نفرت است

نفرت از تو ای دوست

که همه نفرت ها

در سایه ی بی مهری توست

حسین کاظمی

نوشته شده توسط : :: .:حسین.کاظمی:.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::

تقديم ميکنم به تو اين وبلاگ را

اين جمله هاي معترض بيجواب را

باور کنيد داغ ترم از دل کوير

از یاد برده ام ـ به خداـ طعم آب را

حالا تو ادامه ي دلواپسي من

حالا ورق بزن همه ي اين کتاب را

تا بنگري چطور دلم شور مي زند

تا بنگري نتيجه ي يک انتخاب را

بگذار اعتراف کنم صادقانه تر

ترديدهاي مبهم پر پيچ و تاب را

.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.

.:سلام به شما دوست عزیزم
امیدوارم لحظاتی خوبی رو
سپری کنی:.
این وبلاگ شامل:
شعر و داستان و طنز و جوک
می باشد
..:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.
ID =mr.kayot

منوي اصلي