(خطاب به کاندیدای انتخاباتی(احمدی):

--دستات رو به من باز بشه بیشتر

--تا  گوشت رو بدی و بدونی که هستم

    -- چیزی که فکر می کنی تو  واسه خودت

    -- یه کوه ساختگی و فکر می کنی واسه تو ءٍ

             --  ببین سینم سپر  و شمشیرم قلم

              -- تا روحم آزاد شه از زنجیر تنم

                        -- بذار بارون بباره تو بیابون قلبم

                        --  یک ذهن شلوغ توی خیابون خلوت

                                      -- من یه عقرب دارم که اسمش زبونه

                                      -- اگه نیش نخوردی بدون حسش نبوده

                                                   --  من دلم ناراحته اما افکار ٍ تو شاد

                                                   --  یک دل تنگ دارم و یک شلواره گشاد

زندگی مثل منچ میمونه

تاس ها را می ریزیم...
خانه ها را
چند تا یکی پیش می رویم
ولی
گاهی آن وسط ها
به سر مار می خوریم
با غصه
به پایین سر می خوریم
دو خانه مانده به آخر
دهن مار قورتمان می دهد
بازی را از سر شروع می کنیم
اما صفحه را که می بندیم
بازی یادمان می رود
با اولین نردبان
مست غرور می شویم...
اولین مار
زندگیمان را نابود می کند...
زندگی را چقدر سخت بازی می کنیم...

کیسه ی کوچک چای 

     کیسه ی کوچک چای   تمام عمر  

        دلباخته ی لیوان شد

           ولی هر بار که حرف دلش را می زد

                         صدایش در آب جوش می سوخت

                                   کیسه ی کوچک چای

                                         با یک تکه نخ

                                           رفت ته لیوان

                                               و حرف دلش را آهسته گفت

                                                    لیوان سرخ شد           

من هم مي ميرم
اما نه مثل گل بانو
که سر زايمان مرد
پس صغرا مادر برادر کوچکش شد
و مدرسه نرفت
چه کسي جاجيم مي بافد؟

 من هم مي ميرم
اما نه مثل حيدر
که از کوه پرت شد
پس گرگ ها جشن گرفتند
و خديجه بقچه هاي گلدوزي شده را
در ته صندوق ها پنهان کرد
چه کسي اسبهاي وحشي را رام مي کند؟

 من هم مي ميرم
اما نه مثل فاطمه
از سرما خوردگي
پس مادرش کتري پر سياوشان را
در رودخانه شست
چه کسي گندم ها را به خرمن جا مي آورد؟

 من هم مي ميرم
اما نه مثل غلامحسين
از مارگزيدگي
پس پدرش به دره ها و رود خانه هاي بي پل
نگاه کرد و گريست
چه کسي آغل گوسفندان را پاک مي کند؟

 من هم مي ميرم
اما در خياباني شلوغ
دربرابر بي تفاوتي چشمهاي تماشا
زير چرخ هاي بي رحم ماشين
ماشين يک پزشک عصباني
وقتي که از بيمارستان بر مي گردد
پس دو روز بعد
در ستون تسليت روزنامه
زير يک عکس 6در 4 خواهند نوشت
اي آنکه رفته اي...
چه کسي سطل هاي زباله را پر مي کند؟

«فصل عشق و خزون من و تو   »     

« زیر  رقص بارون نم تو  »

              « دست من گره به دست تو  »

              « چشم من گره به چشم مست تو  »

« نم نم بارون رو گل بوسه  »

 « مثل یه شبنم می نشست  »

                «   باد خزون هم کوه غرور و  »

                «   با یه تلنگر می شکست    »

«عشق من یواش و بیصدا  »

«داشت می شد شبیه قصه ها  »

                 « عاشقا می خواستن از خدا  »

                « پا بزارن جای پای ما   »

«اما من و تو ساده و آسون  »

«از هم گذشتیم بی ثمر   »

                «  عشق رویایی رفت و تنهایی پر کرده جاش رو روز و شب »

                « حالا من شدم یه برگ زرد  »

               «بی قرار از این سکوت سرد  »

               «دل می گه برو و بر نگرد       »

               «بگذر از گناه و هر چه کرد     »

مرگ ترس نداره .  تا وقتی ما هستیم مرگ نیست

وقتی هم که مرگ هست ما نیستیم

(حسین کاظمی)

بر سنگ قبر من بنويسيد خسته بود      اهل زمين نبود نمازش شكسته بود

برسنگ قبر من بنويسيد شيشه بود       تنها از اين نظر كه سراپا شكسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد پاك بود        چشمان او كه دائماً از اشك شسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت      عمري براي هر تيشه و تبر دسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد كل عمر           پشت دري كه باز نمي شد نشسته بود

بنویسید بعد مرگم روی سنگ! با خطوطی نرم و زیبا و قشنگ !

او که خوابیدست در این گور سرد! بودنش را هیچکس باور نداشت ....

يه روز وقتي به گل نيلوفر نگاه کردم

ترس تموم وجودمو برداشت

که شايد منم يه روز مثله گل نيلوفر تنها بشم

وسطه يه مردابه بزرگ ....

حالا که ميبينم خودم مرداب شدم

دنبال يه گل نيلوفر ميگردم

که از تنهايي نميرم ...

حالا مي فهمم که گل نيلوفرمغرورنيست ...

اون خودشو وقف مرداب کرده بود

• (به مناسبت فوت مادر بزرگم بود که این پست رو نوشتم")
• روحش شاد 

افسوس

 افسوس واسه تو ای دل ساده ٍ,

که هرکسی واست عقده ای فرستادهٍ,

          هر کسی اومد جلو گفت دلسوز توٍ,

          حالا می بینی باعث غم امروز توٍ,

                 تو می خواستی زیر پرچم هیچکس نری

                 به هر سیاست پستی تو نیشخند زدی

                      نگاها رو صدای توی ،شدن بیشتر شدید

                      ولی جوری که هستی تو رو هیچکس ندید

                          دیگه خوشی ها  رو توی زندگی، فقط تصور کن

                          فقط یادت میدن که به خدا توکل کن

                                مردم می خوان باری که رو دوش هست بردارند

                                پس تو رو ترک می کنند، پس حق هم دارند

                                      تو زندگی عادی رو دوست نداشتی

                                     هر ثانیت شب بوده، روز نداشتی

                                            آره کسی واسه تو قدمی بر نمی داره

                                            ولی کسی توی مشکلاتت کم نمی ذاره

                                                 داری پیشه خودت می گی که بی راه  نمی گه

                                                 حتی تصویر زندگیت هم سیاه سفیده

تو می خواستی که عمرت رو هرز پس ندی

ولی فقط ورقای تقویم رو خط زدی

        وقتی  به خودت میای و بیدار میشی ،

      خوابت سخته ،حتی گریه کردن هم یادت رفته

           وقتی بیدار می شی مثل هفتاد میلیون احمق دیگه

           می بینی شعارای قشنگ دیگران خوابت کرده

                تو هم یه جونی پیر تر از ننه بابات

               که دیگه پره عقده شده از سر تا پات

                     ببین جوون هایی که جای تیغ  تو دستشون

                     اونایی که لبخندی نیست رو لبشون

                     این دل من بود فهمیدی دردهاش رو

افسوس واسه تو ای دل ساده،   که حتی تک تک خندهات هم گله داره

افسوس واسه تو ای دل ساده،   که چشمای تو هر لحظه ای گریه داره

افسوس واسه تو ای دل ساده،   که توی هفتا آسمون نداره یه ستاره

• بعضی از دوستان میگن چرا انقدراز غم وافسوس و رنج حرف میزنی؟میگن از شادی ها و خوشی ها بگو!     

در جوابشون میگم:  چشم"......اما:  

 از درد سخن گفتن و از درد شنیدن       با مردم بی درد،ندانی که چه دردی است   

(حسین کاظمی)

در جلسه ی امتحان عشق
من مانده ام و یك برگ سفید...
یك دنیا حرف ناگفتنی ..
.یك بغل تنهایی و دلتنگی...
درد دل من در این كاغذ كوچك جا نمی شود!
در این سكوت بغض آلود...
قطره ی كوچكی هوس سرسرسه بازی میكند
و برگ سفیدم عاشقانه قطره را به آغوش میكشد
عشق تو نوشتنی نیست...
در برگه ام كناره آن قطره
یك قلب كوچك می كشم
وقت تمام است
  برگه ها بالا...

اگه يه کم فکر کني مي بيني زندگي ارزش زنده بودنو نداره.

اگه يه کم بيش تر فکر کني مي بيني زندگي ارزش مردنم نداره.

اما اگه خيلي فکر کني مي بيني مردنو زنده بودن ارزش فکر کردن نداره .

هميشه يادت باشه چيزي که امروز داري شايد آرزوي ديروزت بوده

 و بزرگ ترين آرزوي فردات بشه پس هميشه سعي کن

 قدر چيزي که امروز داري رو خوب بدوني!

زندگیم تا الان بوده عذاب و بس

یاد گرفتم برم جلو،عصا به دست

    آدما دلم و شکستن و این و یادم دادن

    که دیگه خودم و راحت کنم ،از عالم آدم

           حس میکردم که به انتها رسیده طاقت

              خودم و راحت کردم و زدم به سیم آخر

                   فکر میکردم تموم شده دوره ی پاکی

                        وقتی دیدمت ،فهمیدم تو این کره ی خاکی

                            میشه هنوزم دوست داشت و عشق نمرده

                            فهمیدم این و که هنوز زندگیم چشم نخورده

                             من عشق و با تو میخوام ،چون تو دل بقیه مرد

                                    این دل سادم شکست و بخیه خورد

حسین کاظمی.....

.:آدمک:. 

طوی قاب سرد آینه ها

تصویر آدمکی شکسته بود

آدمک خسته و غمگین و سیاه

رو به روی آیینه ها نشسته بود

کی با حرفاش ریشه این

آدمک را از زمین گسسته بود

 آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همینجاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی!

کل دنیا سراب است بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی

به خدا مثل تو تنهاست بخند

حسین کاظمی

جک....

جسد 20 نفر از ترکهايي که پياده از جزيره کيش به سمت حرم مطهر امام به راه افتاده بودند امروز در سواحل خليج فارس کشف شد

پنج تا ترک پولاشونو رو هم ميذارند تاکسي مي خرند بعد از چند وقت برشکست مي شند اگه گفتي چرا ؟ اخه پنج تايي با هم مي رفتن مسافرکشي

یکی با ترکه دعواش میشه. بعد از کلی بحث طرف به ترکه میگه: گیر عجب خری افتادیما...ترکه هم جواب میده: خودت گیر عجب خری افتادیما

به ترکه ميگن تو پيامبرا به کدومشون ارادات بيشتري داري؟ ميگه حضرت سوج ميگن : حضرت سوج نداريم که ؟ ميگه : خودم ديدم پشت يه ماشين نوشته بود يا سوج

به یه ترکه میگن قوی ترین حیوون چیه
می گه مورچه !
میگن مورچه ؟!
میگه آخه یه بار یه مورچه رفته بود تو پریز برق ، اومدم درش بیارم یه لگد زد 100 متر پرت شدم

-يك لر بعد از ۱۰ دقيقه از باجه تلفن بيرون مياد يه نفر ازش ميپرسه سالم بود ميگه

 آره فقط آفتابه نداشت

"آخرین پله آسمان"

سال‌ها پیش از این
زیر یك سنگ
در گوشه‌ای از زمین
من فقط یك كمی خاك بودم
همین.

****
یك كمی خاك
كه دعایش
دیدن آخرین پله آسمان بود
آرزویش همیشه
پر زدن تا ته كهكشان بود
خاك هر شب دعا كرد
از ته دل خدا را صدا كرد
یك شب آخر دعایش اثر كرد
یك فرشته تمام زمین را خبر كرد
و خدا تكه‌ای خاك برداشت
آسمان را در آن كاشت
خاك را
توی دستان خود ورز داد
روح خود را به او قرض داد
خاك
توی دست خدا نور شد
پر گرفت از زمین دور شد

حسین کاظمی

نامه ای به خدا                    

یک روز کارمند پستی که به نامه هایی که آدرس نامعلوم دارند رسیدگی می کرد متوجه نا مه ای شد که روی پاکت آن با خطی لرزان نوشته شده بود: نامه ای به خدا

با خودش فکر کرد بهتر است نامه را باز کرده و بخواند.در نامه این طور نوشته شده بود:

خدای عزیزم بیوه زنی 83 ساله هستم که زندگی ام با حقوق نا چیز باز نشستگی می گذرد.دیروز یک نفر کیف مرا که صد دلار در آن بود دزدید.این تمام پولی بود که تا پایان ماه باید خرج می کردم.یکشنبه هفته دیگر عید است و من دو نفر از دوستانم را برای شام دعوت کرده ام. اما بدون آن پول چیزی نمی توانم بخرم. هیچ کس را هم ندارم تا از او پول قرض بگیرم.تو ای خدای مهربان تنها امید من هستی به من کمک کن.

 
کارمند اداره پست خیلی تحت تاثیر قرار گرفت و نامه را به سایر همکارانش نشان داد.نتیجه این شد که همه آنها جیب خود را جستجو کردند و هر کدام چند دلاری روی میز گذاشتند.در پایان 96 دلار جمع شد و برای پیرزن فرستادند.

 
همه کارمندان اداره پست از اینکه توانسته بودند کار خوبی انجام دهند خوشحال بودند.عید به پایان رسید و چند روزی از این ماجرا گذشت.تا این که نامه دیگری از آن پیرزن به اداره پست رسیدکه روی آن نوشته شده بود: نامه  ای به خدا !

 
همه کارمندان جمع شدند تا نامه را باز کرده و بخوانند. مضمون نامه چنین بود :

خدای عزیزم. چگونه می توانم از کاری که برایم انجام دادی تشکر کنم . با لطف تو توانستم شامی عالی برای دوستانم مهیا کرده وروز خوبی را با هم بگذرانیم. من به آنها گفتم که چه هدیه خوبی برایم فرستادی... 

 
 البته چهار دلار آن کم بود که مطمئنم کارمندان اداره پست آن را برداشته اند...

 

 

 

 

 

جلسه ی خواستگاري

 

جلسه ی خواستگاري... بعد از نيم ساعت سكوت

 
مادر داماد : ببخشين ، كبريت دارين؟
خانواده عروس : كبريت ؟! كبريت براي چي!؟
مادر داماد : والا پسرم مي خواست سيگار بكشه...
خانواده عروس : پس داماد سيگاريه....!؟
مادر داماد : سيگاري كه نه.. والا مشروب خورده ، بعد از مشروب سيگار مي چسبه...
خانواده عروس : پس الكلي هم هست..!؟
مادر داماد : الكلي كه نه... والا قمار بازي كرده و باخته ! ما هم مشروب داديم بهش كه يادش بره
خانواده عروس : پس قمارم بازي مي كنه...!؟
مادر داماد : آره... دوستاش توي زندان بهش ياد دادن...
خانواده عروس : پس زندانم بوده...!؟
مادر داماد : زندان كه نه... والا معتاد بوده ، گرفتنش يه كمي بازداشتش كردن...
خانواده عروس : پس معتادم بوده...!؟
مادر داماد : آره... معتاد بود ، بعد زنش لوش داد...
خانواده ي عروس : زنش !!!؟؟؟

 

حسین کاظمی